
Gegrond leiderschap
Over leiderschap is al veel gezegd en geschreven, en toch blijft het een uitdaging om in een veranderende wereld krachtig te blijven staan als leidinggevende. We zouden kunnen besluiten dat het aan ons ligt, of aan onze teams of organisatie in termen van
- ik ben niet goed genoeg,
- het is een giftig team of
- een onmenselijke organisatie.
Einde verhaal. Of toch niet…
Stel je voor dat je voorbij het zelfoordeel, voorbij de labels of ontmenselijking kunt kijken naar je leiderschap vanuit de overtuiging dat leiderschap zich toont
- in wat je gelooft,
- in wat voor jou van belang is,
- in je vermogen om in de context te blijven staan
- en vanuit dat alles stap voor stap te handelen.
Misschien begint het dan met: Er was eens, …
Dit is een uitnodiging om in een ander verhaal te stappen, een verhaal dat ruimte en perspectief geeft om te transformeren en in beweging te komen. Een verhaal met diepe wortels waarin je krachtig kunt blijven staan, intuïtief kijken, denkend voelen en voelend denken om te handelen vanuit een zachte daadkracht. Een verhaal dat je uitnodigt om werkelijk in je organisatie, team en context te gaan staan en te kijken naar wat is, zonder meer.
snelheid is een ding, …
Onze organisaties, teams, werkzaamheden zijn als landschappen. Hoe sneller je erdoor gaat, hoe minder je gezien hebt. Hoe meer je denkt te weten en verder invult alsof het een sprookje is… Hoe trager je gaat hoe meer je ziet. Hoe bewuster je wordt van je niet weten en hoe meer je gaat kijken naar wat er is. Een beetje saai misschien en toch …
- ligt daar de hefboom voor jouw leiderschap
- en zie je de drijfveren, de kracht van mensen
- waardoor kansen om je team werkelijk in beweging te brengen ontstaan
- je (h)erkent de moeilijkheden onderweg, onderzoekt ze – samen- om nieuwe wegen te vinden.
ont-weten is verwonderen, …
De kaart is niet het gebied. Een goeie kaartlezer is goud waard, maar daarmee ken je het landschap nog niet. In deze denkfout gaan we al eens de verkeerde richting uit, komen we in de mist terecht. We geloven de kaart meer dan het landschap waarin we aan het bewegen zijn.
Wat de kaart ons niet vertelt is …
- hoe hard het de afgelopen weken, maanden, jaren heeft gewaaid en gestormd
- wie waar wanneer heeft gewoond, wie er nog woont of komt wonen
- en hoe ze met elkaar in relatie gaan
- welke planten er groeien, of welke planten de voedingsbodem al dan niet laat groeien
- hoe drinkbaar het water is, hoe goed de luchtkwaliteit en of we al dan niet kunnen stoeien in het gras.
Stel dat we bereid zijn om te ont-weten en verwonderd het landschap ingaan met de kaart ter ondersteuning. Waar zouden we dan anders naar kijken? Welke kennis zou het ont-weten ons opbrengen? En wat kan dit betekenen voor ons leiderschap?
drukdruk als status
We zeggen het zo graag, het is druk. Het oogt goed, de zaken gaan goed, we zijn zinvol bezig, nodig, … Wat we er niet bij vertellen is de innerlijke onrust die het drukdruk zijn met zich meebrengt. Het nachtelijk wakker liggen, het niet meer rondkrijgen van de dingen, het vergeten, het niet weten waar eerst te beginnen, het stressgevoel, …
Afhankelijk van het moment van de dag tilt het drukdruk zijn ons op of haalt het ons onderuit. In beide gevallen
- verliezen we richting
- raken we de weg kwijt
- dwalen en verdwalen we
- draaien we in cirkels
- verdraaien we om te blijven draaien.
Zou focus als status hierin een nieuw verhaal kunnen schrijven?
Stel dat we kunnen benoemen wat werkelijk van belang is en daaruit gaan handelen. Dat we keuzes maken vanuit de kracht in onszelf, in onze teams en de organisatie om te dragen. Dat we het landschap kennen en weten wat de context van ons nodig heeft, wat we wel en niet kunnen betekenen. Stel dat we geloven dat wij het verschil kunnen maken. Wat zou er dan anders zijn?
Los van het moment van dag vraagt focus ons om te vertragen en te kijken naar dat wat is in onze teams, werking en organisatie. Focus vraagt dat we handelen, met zachte daadkracht. Als we kiezen voor focus,
- vinden we richting
- vinden we een weg
- zoeken en onderzoeken we
- gaan we de weg.
- durven we omwegen maken
- om te blijven focussen.
Dat is mijn inziens waarin leiderschap zich toont, of niet. Dat is waar leiderschap begint met er was eens, …
Sarah De Backer - En Route

If we opened people up, we would find landscapes
Agnes Varda